تبلیغات
دوستداران فاطمه (س) بندر گناوه - مژده ای به گناهکاران
تاریخ : یکشنبه 31 مرداد 1389 | 02:21 ب.ظ | نویسنده : یاس -

خداوندمتعال در قرآن کریم مکررا به گناه کاران هشدار میدهد که دست از گناهبردارید که عاقبت

سختی خواهد داشت و از عذاب های هولناک دوزخ میگوید وبنده را از آن بر حذر میدارد که بسیار

 بد چیزیست دوزخ و عذابش. و این درحالی است که ما در جای جای قرآن میخوانیم که خداوند

متعال بخشنده و مهرباناست او بندگانش را دوست دارد آیا این عذاب های هولناک با آن همه مه

ر ومحبت سازگار است؟ خوب او هشدار میدهد که بنده آلوده نشود شأنش را حفظ کندکه او اشرف

 مخلوقات است و مایه فخر خدا و سزاوار نیست که اینگونهپست ودنی باشد .

خداوند مهربانترین، راه بازگشت را توأ م باامیدوارى به روى همه گنه کاران مى گشاید زیرا هدف

اصلى از همه این امورتربیت و هدایت است نه انتقامجوئى و خشونت ، با لحنى آکنده از نهایت

لطف ومحبت آغوش ‍ رحمتش را به روى همگان باز کرده و فرمان عفو آنها را صادرنموده مى

فرماید: «قُلْ یَا عِبَادِیَالَّذِینَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِاللَّهِ إِنَّ اللَّهَ یَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِیعًا

إِنَّهُ هُوَالْغَفُورُ الرَّحِیمُ »1 ؛ بهآنها بگو اى بندگان من که بر خودتان اسراف و ستم کرده اید از

رحمت خداوندنومید نشوید که خدا همه گناهان را مى بخشدکه او بخشنده و مهربان است.

دقتدر تعبیرات این آیه نشان مى دهد که از امیدبخش ترین آیات قرآن مجید نسبتبه همه گنه کاران

است ، شمول و گستردگى آن به حدى است که طبق روایتى امیر مؤ منان على (علیه السلام )

فرمود: در تمام قرآن آیه اى وسیعتر از این آیه نیست.

دلیل آن نیز روشن است زیرا:

1 - تعبیر به (یا عبادى) "اى بندگان من !" آغازگر لطفى است از ناحیه پروردگار.


2 - تعبیر به (اسراف ) به جاى ظلم و گناه و جنایت نیز لطف دیگرى است .


3 - تعبیربه (على انفسهم ) که نشان مى دهد گناهان آدمى همه به خود او باز مى گرددنشانه

دیگرى از محبت پروردگار است همانگونه که یک پدر دلسوز به فرزند خویشمى گوید این همه بر

خود ستم مکن !

4 - تعبیر به (لا تقنطوا)(مایوس نشوید) با توجه به اینکه (قنوط) در اصل به معنى مایوس شدن از

خیراست به تنهائى دلیل بر این است که گنهکاران نباید از (لطف الهى ) نومیدگردند.

5 - تعبیر من (رحمة الله ) بعد از جمله (لا تقنطوا) بیشترى بر این خیر و محبت مى باشد.

6 - هنگامى که به جمله (ان الله یغفر الذنوب ) مى رسیم که با حرف تاءکید آغاز شده و کلمه

 (الذنوب) و.... .

آرىآیه فوق گسترده ترین آیات قرآن است که شمول آن هر گونه گناه را در بر مىگیرد، و نیز به

همین دلیل از امیدبخشترین آیات قرآن مجید محسوب مى شود. وبه راستى از کسى که دریاى

لطفش بیکران و شعاع فیضش نامحدود است جز اینانتظارى نمى توان داشت .

درهاىغفران و رحمت به روى همه بندگان بدون استثنا گشوده است مشروط بر اینکه بعداز

 ارتکاب گناه به خود آیند، و تغییر مسیر دهند، رو به سوى درگاه خداآورند، در برابر فرمانش تسلیم

باشند و با عمل ، صداقت خود را در این توبهو انابه نشان دهند.

از کسى که (رحمتشبر غضبش پیشى گرفته ) و بندگان را براى رحمت آفریده ، نه براى خشم و

عذاب، غیر از این چشمداشتى نیست . چه خداوند رحیم و مهربانى و چه پروردگار پرمهر و

محبتى !!

پاسخ به چند پرسش؟

در اینجا دو مسأله فکر مفسران را به خود مشغول ساخته که اتفاقا راه حل آن در خود آیه و آیات

بعد نهفته است.

نخستاینکه : آیا عمومیت آیه همه گناهان حتى شرک و گناهان کبیره دیگر را فرا مىگیرد؟ اگر

چنین است پس چرا در آیه 48 سوره نساء شرک از گناهان قابل بخششاستثناء شده است ؟ «إِنَّ

اللّهَ لاَ یَغْفِرُ أَن یُشْرَكَ بِهِ وَیَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن یَشَاء» ؛ خداوند شرک را نمى بخشد، اما کمتر از

آن را براى هر کس که بخواهد مى بخشد.

دیگراینکه : آیا این وعده غفران که در آیه مورد بحث آمده است مطلق است یامشروط به توبه و

مانند آن ؟ البته این دو سؤ ال به هم مربوط است . و پاسخآن را در آیات بعد به خوبى مى توان

یافت زیرا سه دستور در آیات بعد دادهشده که همه چیز را روشن مى سازد: «وَأَنِیبُوا إِلَى رَبِّكُمْ

وَأَسْلِمُوا لَهُ مِن قَبْلِ أَن یَأْتِیَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ »2 ؛ و به درگاه پروردگارتان بازگردید، و در

برابر او تسلیم شوید، پیش ‍ از آنكه عذاب به سراغ شما آید سپس از سوى هیچكس یارى نشوید.

این دستورهاى سه گانه مى گوید درهاى غفران و رحمت به روى همه بندگان بدوناستثنا گشوده

است مشروط بر اینکه بعد از ارتکاب گناه به خود آیند، و تغییرمسیر دهند، رو به سوى درگاه خدا

آورند، در برابر فرمانش تسلیم باشند و باعمل ، صداقت خود را در این توبه و انابه نشان دهند، به

 این ترتیب نه شرکاز آن مستثناست و نه غیر آن ، و نیز مشروط بودن این عفو عمومى و

رحمتواسعه به شرائطى غیر قابل انکار است .

و اگر مى بینیم در آیه 48سوره نساء بخشش و عفو مشرکان را استثنا کرده در مورد مشرکانى

 است که درحالت شرک از دنیا بروند، نه آنها که بیدار شوند و راه حق پیش گیرند، چراکه اکثریت

 قریب به اتفاق مسلمانان صدر اسلام چنین بوده اند.

اگر حالبسیارى از مجرمان را در نظر بگیریم که بعد از انجام گناهان کبیره چنانناراحت و پشیمان

مى شوند که باور نمى کنند راه بازگشتى به روى آنها بازباشد و آنچنان خود را آلوده مى دانند که با

 هیچ آبى قابل شستشو نیستند مىپرسند آیا به راستى گناهان ما قابل بخشش ‍ است ؟

آیاراهى به سوى خدا براى ما باز است ؟ آیا پلى در پشت سر ما وجود دارد کهویران نشده باشد؟

مفهوم آیه را به خوبى درک مى کنیم ، زیرا آنها آماده هرگونه توبه اند ولى گناه خود را قابل

 بخشش نمى دانند، مخصوصا اگر بارهاتوبه کرده باشند و شکسته باشند.این آیه به همه آنها نوید

 مى دهد که راه بهروى همه شما باز است . بله این است رحمت مهربانترین مهربانان و اینگونه

مژده میدهد به گنهکاران.

"پس ناامید نباش که خداوند یگانه با آغوشی باز منتظر من و تو است."


 

 


برچسب ها: گنهکاران، مژده به گنهکاران،  

  • دانلود فیلم
  • خرید vpn